17 Ekim 2011 Pazartesi

BUGÜNLER..BEN...KENDİM...



Yazmayı çok severim ben...Buraya olmasa bile sağa sola yazar dururum..En büyük korkum bir gün burayı kaybetmek...elimden gelen yedeklemeyi yapsam da..eğer uçarsa bir gün...içim cızzz eder! Yine yazmak için açtım burayı...

Benim blogum çocuk eğitimiydi, yemekti..tavsiyeydi..belirli kalıpları olmayan bir blog.Benim blogum o an aklıma ne geldiyse,kalbimle dilim ne söylediyse onları kayıt tutan bir blog.Ne bir yemek tarifi bulursun, ne de şu atölyeye gittik, bu faaliyete koşturduk gibi yazılar...

Gereken herşeyi içten içe yapan bir anneyim ben..Kendi duvarlarım arasında...Ve içimin rahat olduğu konuların yanı sıra, kendime deli kızdığım noktalarım da var elbet...

Asla dışarısı bana hangi gözle bakar acaba diyerek yaşayanlardan olmadım ben...Ona katılmalı, bunda var olmalı, şuna fikir beyan etmeli gibi kaygılarım olmadı benim. Ben hep olduğum gibi oldum...Ben buyum..seversen beni böyle eyvallah, sevmezden sen bilirsin tarzındayım....

Ve ben düşünüyorum da bugünler de;

Bir sürü planım var mesela...bir sürü projem..havada uçuşan fikirlerim..

Dolu dizgin..ama çıt kırıldım bir kalbim var..Ağır duygusal olduğum günler, hiç bir şeyi takmadığım lay lom zamanlarım var bu ara...Çok önemsediklerim var...Çok fazla hatalarım belki...ama bir sürü iç rahatlıklarım...

Kendimi ehlileşirdiğim, dinginleştiğim..sabrı öğrendiğim..derin nefesler alıp elimi kalbime koyup emin olduğum zamanlar...Akışa bıraktığım...

Herşeye yetesim, yetmeyince de üzülen bir ruh halim var..

Keyfim var hiç bitmesini istemediğim...Benim için dizi ve pijamadan ibaret çoğu zaman..çoğu zaman iki kadehi birlikte paylaştığımız dosttan...

Üretkenlik var ruhumda...Bir türlü yoluna koyamadığım, dağınık olarak yetiştiğim..ama sonu gelmez bir girişimcilik..

Asla üzmek istemediğim, kırmaya kıyamayacğım insanlar...

Dönülmez sözlerim var mesela...

Herşeyin onun için olduğu bir kızım var...Herşeyin sebebinin o olduğu...Elimi kolumu kaptırdığım, uğruna 7 ayı kıpırdamadığım bir yatakta geçirdiğim,  adandığım bir kızım var..yaşama sebebi...herşeyin sebebi..

Frenleyemediğim bir özgür ruh halim peydah oluyor çoğu zaman...Görmek istediğim yerler, eve sadece yatmaya gireceğim saat özlemlerim var...

Eski bir sürü dostumun hayatına balıklama dalasım, kendi hayatıma katıp kucaklayasım var hepsini...

Elimdekileri asla kaybetmeme korkularım var...Aile kavramı üstünde düşündüğüm zamanlar var mesela..UUfff...yok ki deyip...kalanları kolumu kanadımı açma isteklerim çokça..

Hiç bir şeye yetmeyen baş belası bir zamanım var..yukarı tükürsen onlar, aşağı tükürsen bunlar hesabı...

Bir kahveyi yudum yudum içtiğim anlar var ofisin tam ortasında, en civcivli saatlerde...ilginç rahatlıklarım var..

Tekrar yaşanmasını istediğim anlarım var benim...hep yaşanışası o anda kalmak istediğim...

Çok eski sezenler dinlediğim...Amy winehouse'la dakikalar geçirdiğim, ama ağır arabesklere daldığım karışık bir müzik zevkim çoğu zaman...Ruh halimden mütevellit...

Kızıma her güne özel yazmak istediğim mektuplar var....Her güne bir mektup hayalim....

Bugünlerde böyleyim işte ben..

Yine içimden gelmiş, yazmışım...

Beğenen alır gider..beğenmeyen bırakır kaçar :)

5 YoRuM VaR:

  1. evet ben böyle handeyi seviyorum :) hatta sık sık böyle yazsın,sanki ben yazmışım gibi okuyayım,rahatlayayım...hafifledim bu yazıdan sonra resmen,teşekkür :)

    YanıtlaSil
  2. Ne güzel yazmışsınız içinizden geçenleri. Çok doğal, içten ve de okurken akıcı. Sanırım okuyan herkes yazıda kendinden bişeyler bulacak.

    YanıtlaSil
  3. negüzeli bir yazı olmuş
    içinden geldiği gibi
    en güzelide bu değilmi zaten...

    YanıtlaSil
  4. kızlar çok ama çok teşekkür ederim :) oohhh...vallahi rahatladım...böyleee içimden geleni yazmanın geri dönüşleri her zaman sizin ki kadar tatlı olmuyor maalesef hayatta :)

    YanıtlaSil