BU ARA..HANGİ ARA Bİ BİLSEM? :)

O kadar çok ara verince, sanki bu blogun ruhu varmışta dürtüyomuş beni gibi geliyor..Bir şekilde beni unuttun der gibi içten içten rahatsız ediyor beni...İŞte o zamanlar herkesle online iletişimde olmaktan müthiş zevk aldığım o tibitır belasından sıyrılıp buraya gelebiliyorum bu zamanlarda...
Nasıl zamanlar ? Cuma mesela bugün..Saat 17:00..İyi bir günümdeyim...Yüzüm gülüyor.İşlerim bitti..Üstelik son iş günüm.10 ekime kadar yokum.Bu yazın jubilesini yapmak, ruhuma detoks uygulamak..ve bomba gibi dönmek üzere kemere kaçıyorum..Yıllar sonra..balayımı yaptığım otele şimdi kızımla gidiyor olmanın ilginç ruh  hali içindeyim...
Bu aralar ne yapıyoruz? Bende bilmiyorum...Yani var bir koşturma hali...2-3 haftadır pek bir yerlere gezdiğimiz yok...Evi kışa hazırlamakla geçti biraz vakit..Biraz kızımın büyümesi ile..Evde uzuun uzuun yaptığımız sohbetleri kartondan kolye tasarımları ile geçiyor akşamlar :)

Ama dün gece...dün gece bişey oldu...Ruhum benden sıkıldı dün gece..Bir anda değişti..Ferahlık geldi içime..Negatif tüm etkileri attım hayatımdan! Tüm düşünceleri! Tüm karamsarlıkları..onu bunu kafaya takmamayı öğretti sanırım bana dün gece..neden dün gece?? uuff...onu sorma işte :) Onu bende bilmiyorum..Tek bildiğim şükretme hissiyatımın beni çokça kapladığı..ses tonumun çok alçaldığı, içten gülümsemelerimin arttığı, olur bence..istiyorsam olacak kelimelerinin çokça döküldüğü bir gece oldu.Durup dururken..ilham perisi ya da ne bileyim vahiy gibi bir şey belki..Malum olmak gibi? 29 yaşında hayır olmayacak olmayacak deyip durup belki de etrafımda ki herkesin bana dediği gibi çekiyorum herşeyi..Olmayınca olmuyor işte...O zaman olacak dersem...Olacakları çekerim belki? İstediklerimi? Yapacaklarımı? Şİmdi..bugün..bu sabah..herşey daha güzel!! :)
Ve kızımın büyüdüğünü kabullenmekle başlamalıyım biliyorum..4 yaşını dolduran kocaman bir birey o..Bebek gibi yaşadığı kıskançlık krizleri, tutturmaları tabi ki oluyor..Ama bazen onun minicik yüreğinde kopan fırtınalara inananamıyorum ben! Ve o dakikalarda onunla çok daha doğru konuşmam gerektiğini anlıyorum, çok daha dikkatli..çok daha sakin...10 gün sonra laf arasında söylediğin bir şeyi paat! diye insanın suratına atabilecek kadar hassas, sevdiği insanları paylaşınca kafayı sıyırabilecek kadar bebek..deli hatta :) ..Büyüyor..apayrı bir postta anlatmak istiyorum onu aslında...yazınca arkama yaslanıp bakalım neler olmuş yahuu deyip benim de keşfedeceğim kadar  okuyabileceğim kadar dolu .Dört duvar arasında öyle şeylerimiz var ki onunla..

Bu bloga başlayınca bitiremiyorsun işte böyle tıkır tıkır :) ...

Ha bir de..bugün garip bir sevinç var içimde...11 yıldır çalışıyorum...10 yıldır denizcilik sektöründeyim ben.Ama genelde gemi sahiplerinin sağ kolu olarak..Ama şimdi..Bugün ...1 saat sonra...11 yıl sonra ayrılıyorum bu görevimden...Döndüğüm zaman, masamda değişiyor sorumluluklarımda.O gemilerin sahipleri için koştururken ben , şimdi gemiler için koşturmaya başlıyorum.Bambaşka bir departmana geçip, patronumu başka bir kıza emanet ediyorum.Gemilerin tüm operasyon sürecini takip eden olarak...

hayırlı olsun dedi patron..aradı şimdi!! Tam da bunu yazarken..toparlan artık taşınıyosun !!

Tatil dönüşü...evrenin bana torpili var!! Biliyorum :)